PORTO RIKO
[00:12.60] Φιγούρα ξωτική και ταξιδιάρικη
[00:18.66] στο φως του φεγγαριού ανθίζει πάλι
[00:24.53] γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε
[00:30.28] παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη
[00:39.51] Θυμάμαι σαν παιδί γελούσε και έλεγε
[00:45.11] στην σέλα ακροβατώντας ποδηλάτου:
[00:51.28] «Τον κόσμο εμείς θα φέρουμε στα μέτρα μας
[00:56.87] πριν να μας φέρει εκείνος στα δικά του»
[01:03.19] Μα ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά
[01:08.79] κλεισμένοι δρόμοι, κλέφτες και αστυνόμοι
[01:15.23] αγάπα το κελί σου, του παν, κι ύστερα
[01:20.83] έξω πιο μόνος μα γελούσε ακόμη
[01:33.14] Μια νύχτα μεθυσμένη παίρνει ανάποδες
[01:38.74] ημερολόγια καίει και πτυχία
[01:44.76] Το χάραμα μπαρκάρει σε πειρατικό
[01:50.63] για της ζωής του την σκηνοθεσία
[01:59.86] Αλγέρι, Αλεξάνδρεια, South Africa
[02:05.87] στο Άμστερνταμ δυο τέρμινα και κάτι
[02:11.90] γλιστρούσαν οι αγάπες μες στα μάτια του
[02:17.50] σαν τον αφρό στα δάχτυλα του ναύτη
[02:23.37] Στο Πόρτο Ρίκο χρόνια ασυλλόγιστα
[02:29.41] και τις καρδιάς του σκόρπισε τα φύλλα
[02:35.56] σε υπόγεια σκοτεινά και ύποπτα
[02:41.73] λες και έψαχνε το φως μες στην ξεφτίλα
[03:29.64] Κάποια ζεστή βραδιά σε ένα μπλουζάδικο
[03:35.80] άκουσε να φαλτσάρει η μουσική του
[03:40.84] τα αφεντικά στον δρόμο τον πετάξανε
[03:47.14] τα στίγματα σαν είδαν στο κορμί του
[03:56.11] Κι η Σύλβια που με πάθος τον αγάπησε
[04:02.15] δεν έλειψε στιγμή απ’ το πλευρό του
[04:08.05] ζητώντας με μανία στην αγκάλη του
[04:13.92] την κόλαση και τον παράδεισό του
[04:20.09] Σαλπάρισε μια νύχτα με πανσέληνο
[04:25.84] και στο στερνό του γράμμα μου `χε γράψει:
[04:31.44] «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο
[04:37.61] και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει»
[04:46.99] Τα χρόνια έχουν περάσει δε θυμάμαι πια
[04:53.03] Ερνέστο τον ελέγανε η Νίκο;
[04:58.91] Κι ακόμα συγχωρείστε με που ξέχασα
[05:04.52] αν χάθηκε στο Μετς η στο Πόρτο Ρίκο
[05:13.47] Όσο για μένα είμαι πάντα εδώ
[05:19.34] με των ματιών σας τη φωτιά σημαία
[05:25.78] είναι όμορφα απόψε που ανταμώσαμε
[05:31.38] μ’ αρέσει να αρμενίζουμε παρέα
