BNK48 (บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต) - วันแรก (Shonichi)
[00:00.01] BNK48 (บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต) - วันแรก (Shonichi)
[00:20.38] ฉันรักที่จะยืนอยู่ตรงนี้
[00:22.51] ตกหลุมรักกับเวทีท่ามกลางเสียงเชียร์
[00:25.96] และการปรบมือเหล่านั้น
[00:27.55] ที่มีให้ฉันทุกอย่างคือความเร่าร้อน
[00:33.44] ต้องซ้อมต้องยากลำบากเพียงใด
[00:35.29] กว่าฉันจะได้ก้าวผ่านกำแพงนี้ไป
[00:39.02] จนถึงนาทีที่ฝัน เมื่อผ้าม่านนั้นเปิดให้ฉันแสดง
[00:46.19] เป็นคนเต้นไม่เป็น คนเดียวที่ไม่ทัน
[00:49.38] ร้องไห้ตอนกลับบ้านอยู่อย่างนั้นตั้งกี่ครั้ง
[00:52.57] ร้องเพลงไม่เอาไหน ทำไม่ได้ดั่งใจ
[00:55.76] ในบางวันก็สูญเสียทุกความมั่นใจไปมากมาย
[00:58.95] คนอื่นๆ เมื่อมองไปเมื่อไร
[01:02.43] ก็ดูจะเปล่งประกายกว่าฉัน
[01:06.14] ความฝันต้องเกิดหยาดเหงื่อจึงได้มา
[01:09.35] ใช้เวลาและค่อยเป็นค่อยไป ดอกไม้จึงบาน
[01:13.33] คำว่าพยายามไม่เคยทำร้ายสักคนที่ตั้งใจ
[01:18.91] ความฝันเท่ากับหยาดเหงื่อรินรดไป
[01:22.36] เพื่อให้เหล่าเมล็ดพันธุ์นั้นเติบโตและสูงใหญ่
[01:26.08] และคงต้องมีสักวัน จะได้ดั่งใจสมปรารถนา
[01:33.52] ไฟบนเวทีและสปอตไลท์
[01:35.38] เปลี่ยนค่ำคืนที่มืดลงไปให้โลกทั้งใบ
[01:39.10] คืนมาซึ่งความสดใส
[01:40.69] เหมือนแสงอาทิตย์สว่างในใจของฉัน
[01:46.29] รุ่นพี่สร้างไว้ได้ดีแค่ไหน
[01:48.17] แต่ฉันก็จะสร้างสิ่งใหม่ให้ดียิ่งกว่า
[01:51.89] ด้วยโชว์ที่สะดุดตา
[01:53.74] และได้ชื่อว่าเป็นโชว์ของฉันเอง
[01:59.06] วันที่ต้องหยุดพัก เพราะร่างกายรับไม่ไหว
[02:02.24] วันที่ต้องเจ็บใจจนแอบไปสะอื้นกี่ครั้ง
[02:05.43] ไปโรงเรียนอยู่แล้ว ซ้อมก็ยังต้องไป
[02:08.92] ภาระในจิตใจเริ่มจะหนักเกินไปทุกๆ วัน
[02:12.10] แล้วจู่ๆ เสียงก้องในใจ
[02:15.29] อังกอร์จากใครกำลังเรียกฉัน
[02:19.00] ความฝันเริ่มจากหยาดเหงื่อและน้ำตา
[02:22.48] เหมือนยิ้มจากดอกไม้ที่งดงามยามที่ฝนซา
[02:26.21] ผลิบานไม่โรยรา เพราะมีวันนี้ด้วยความพยายาม
[02:31.78] ความฝันนั้นเป็นบ่อเกิดแห่งน้ำตา
[02:35.27] ที่ไม่เคยจะยอมแพ้ต่อเภทภัย ลมฝนกระหน่ำ
[02:38.99] และคำวิงวอนทุกอย่างจะส่งให้บนฟ้าได้รับรู้
[02:46.16] เต้นกันสุดชีวิตทุ่มเทลงไป
[02:49.63] ร้องกันสุดชีวิตสื่อด้วยหัวใจ
[02:52.82] เพราะรักจริงใช่ไหมจงอย่าลืมมัน
[02:55.49] ใส่ลงไปทุกอย่างมีแรงเท่าไร Oh
[03:01.06] ความฝันต้องเกิดหยาดเหงื่อจึงได้มา
[03:05.06] ใช้เวลาและค่อยเป็นค่อยไป ดอกไม้จึงบาน
[03:08.77] คำว่าพยายามไม่เคยทำร้ายสักคนที่ตั้งใจ
[03:14.35] ความฝันเท่ากับหยาดเหงื่อรินรดไป
[03:17.80] เพื่อให้เหล่าเมล็ดพันธุ์นั้นเติบโตและสูงใหญ่
[03:21.54] และคงต้องมีสักวัน จะได้ดั่งใจสมปรารถนา
