Art Brut

[00:10.20] To do ludzi jest krzyk,

[00:12.85] Delikatny tak.

[00:14.98] To wołanie bez słów,

[00:17.63] Chcesz usłyszeć – patrz.

[00:20.29] Radość tworzy tę myśl,

[00:22.96] Rzeźbi tak jak chce.

[00:25.62] Zwalcza lęk,

[00:28.28] Granic mniej.

[00:41.04] Wykluczony bez wad Które można mieć

[00:46.35] Zachwyt dziecka to stan

[00:49.55] Dla nich wiem, to sen

[00:51.94] Tak bardzo inny,

[00:54.32] A pewnie ten sam,

[00:56.98] To może jest tłem,

[00:59.37] Jest gdzieś tam.

[01:02.82] Który z nich to jest,

[01:07.87] Ten prawdziwy świat.

[01:16.12] Mój, Twój, jej, albo wasz

[01:25.41] Pewnie ich Jego też

[01:30.48] Więc chyba nasz.

[01:46.70] I naiwni jak nikt

[01:49.10] Żaden dźwięk czy szept

[01:51.48] No i szczery ten gest,

[01:54.15] Spontaniczny też.

[01:56.81] Jakby na przekór tym

[01:59.47] Doskonale pięknym,

[02:01.07] znam Tym, co są,

[02:04.56] Co w alejach gwiazd.

[02:07.74] Który z nich to jest,

[02:12.81] Ten prawdziwy świat

[02:21.04] Mój, Twój, jej, wasz Ich, Jego też, Więc chyba nasz.

[02:41.25] Który z nich To jest ten

[02:46.04] Trafny punkt

[02:48.68] Widać żal.

[02:51.33] Jeszcze coś

[02:53.73] Oprócz nas z obu stron

[02:56.38] Dzieje się.

[03:03.29] Kolorowy z drewna,

[03:05.15] ludzi tłum małych kobiet,

[03:06.21] panów stu muchomorów,

[03:08.61] sanek liczb przytulają się,

[03:11.81] to nic.

[03:12.61] Kalendarze, cyfry, pełno dat autoportret, siedem pań,

[03:17.91] w okularach siwych dam dziwnych zwierząt, mnogość klat pod sukniami

[03:24.02] patrzą na świętość, anioł, byki,

[03:27.76] twarz oryginalną wieczność

[03:30.15] ma przytulają się,

[03:32.28] przytulają się,

[03:33.34] przytulają się.