[00:36.39] نیامد
[00:38.80] شتاب کردم که آفتاب بیاید، نیامد
[00:44.91] دویدم از پیِ دیوانه‌ای که گیسوانِ بلوطش را
[00:50.51] به سِحرِ گرمِ مرمرِ لُمبرهایش می‌ریخت
[00:56.09] که آفتاب بیاید، نیامد
[00:59.81] (عاقلان نقطهٔ پرگارِ وجودند ولی)
[01:12.05] به روی کاغذ و دیوار و سنگ و خاک نوشتم
[01:15.50] که تا نوشته بخوانند
[01:18.16] که آفتاب بیاید، نیامد
[01:23.47] چو گرگ زوزه کشیدم
[01:25.89] چو پوزه در شکمِ روزگارِ خویش دویدم، دریدم
[01:31.21] شبانه روز دریدم
[01:33.60] که آفتاب بیاید، نیامد
[01:38.11] چه عهدِ شومِ غریبی
[01:41.03] زمانه صاحبِ سگ، من سگش
[01:45.28] چو راندم از درِ خانه
[01:47.41] ز پشت بامِ وفاداری
[01:50.33] درون خانه پریدم
[01:52.17] که آفتاب بیاید، نیامد
[02:00.43] (جلوه‌گاه رخ او دیدهٔ من تنها نیست)
[02:14.51] (ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند)
[02:46.65] کشیده‌ها به رُخانم زدم به خلوتِ پستو
[02:51.15] چو آمدم به خیابان
[02:53.81] دو گونه را
[02:55.42] چنان گدازه‌ی پولاد سوی خلق گرفتم
[02:59.94] که آفتاب بیاید، نیامد
[03:04.18] (در نظر بازیِ ما بی‌خبران حیرانند)
[03:16.93] (من چُنینم که نمودم دگر ایشان دانند)
[03:36.66] اگرچه هق هقم از خواب، خوابِ تلخ برآشفت خوابِ خسته و شیرین بچه‌های جهان را
[03:46.23] ولی، گریستن نتوانستم
[03:50.22] نه پیشِ دوست
[03:52.35] نه در حضور غریبه
[03:55.03] نه کنجِ خلوتِ خود
[03:57.42] گریستن نتوانستم که آفتاب بیاید
[04:02.99] نیامد
