Hated By Life Itself (Thai ver)
[00:20.40] “เธอจะตาย? ยัง เธอยังต้องอยู่”
[00:22.40] “ห้ามพูดว่าจะตาย เธอนั้นยังต้องอยู่”
[00:24.90] บทเพลงที่เคยได้ฟังเขียนเอาไว้เอง
[00:27.15] ตลกดีที่มันก็ถูก
[00:29.65] จากใจ แม้ว่าจะตายฉันก็ไม่แคร์
[00:31.90] แต่ว่าคนรอบตัวมาตาย ฉันก็คงต้องแคร์
[00:34.15] คืออัตตาที่ไม่ลืมเลยนะว่ามีอยู่
[00:36.65] แค่เพียงไม่ชอบมันเอง
[00:39.40] แคร์ทำไมกับคนจากไปหรือว่ายังคงอยู่?
[00:41.90] ชิงชังใครจากตัวเราก็เป็นแค่ Fashion หนึ่ง
[00:44.40] ลองคิดดูดี ๆ ว่าหากมีชีวิตสันติ
[00:46.65] คือเรื่องที่แสนวิเศษน่าดู
[00:49.15] จอทีวียังเอาแต่ฉายผู้คนที่สิ้นไป
[00:51.65] คลอด้วยเพลงบรรเลงที่ลองได้ฟังแล้วฉันก็เศร้าใจ
[00:53.90] และเพียงลำพัง ยังมีเด็กน้อยนั่งดูอยู่
[00:56.40] คว้ามีดขึ้นมา เริ่มเลียนแบบตาม
[00:58.40] ถูกเกลียดชังด้วยชีวิตของตัวเองก็พอแล้ว
[01:00.65] ถูกผลักดันคุณค่าที่มีจนมันไม่เหลืออะไร
[01:03.15] และบทเพลงยังมัวแต่ร้องอะไรกันอยู่อย่างนั้น
[01:05.40] บอกฉันรวมถึงเธอว่าเราต้องฆ่าใคร
[01:07.90] ถูกเกลียดชังด้วยชีวิตของตัวเองก็พอแล้ว
[01:10.15] หยุดได้แล้วที่พูดว่า ตายไปซะก็คงดี
[01:12.65] และหากลองจ้องมองดี ๆ จริง ๆ ก็คงได้รู้
[01:15.15] ว่าพวกเรากำลังโดนเกลียดชังโดยชีวิตเราอยู่
[01:27.40] เงินไม่มีสักแดง ฉันก็ยังต้องอยู่
[01:29.65] ขับกล่อมเพลงกันไปเช่นนี้ให้ตัวเองได้อยู่
[01:32.15] ใช้ชีวิตต่อไปแม้ความหมายยังไม่รู้
[01:34.65] แม้พระเจ้าเปิดทางมันก็ยังคงไร้ประโยชน์
[01:36.90] แผลในใจมันอธิบายยังไง
[01:38.90] คงจะไม่ชัดเจนกว่าว่า “ฉันต้องทนเพียงเดียวดาย”
[01:41.65] ยังดึงดันทั้งไม่มีอะไร
[01:43.89] คืนนี้ฉันก็ยังต้องเข้านอนลำพัง
[01:46.64] ความเยาว์วัยโดนบังคับก่อนเวลา
[01:48.89] ตื่นขึ้นมาในวันนี้เราต้องโตเป็นผู้ใหญ่
[01:51.39] สักวันหนึ่งไม่นานก็ถึงเวลาที่ต้องร่วงโรยรา
[01:53.64] เหมือนเช่นดังใบไม้ที่มันเหี่ยวเฉาพวกเราก็รู้
[01:56.39] ไม่มีใครจดจำว่าชีวิตเราเป็นยังไง
[01:58.64] คิดว่าถ้าหากฉันไม่ตายก็คงจะดีพิลึก
[02:00.89] รู้น่า ว่าเป็นได้แค่เพียงเพ้อฝันกลางวัน
[02:03.39] ความจริง จะตาย ก็แบบเดิม ฉันยังคงไม่แคร์
[02:08.39] แต่ในใจจริง ๆ ยังอยากมีชีวิตเพื่อคนที่แคร์
[02:10.89] มีชีวิตบนความขัดคอที่มันยังไม่หายไป
[02:13.14] มีเพียงแค่ฉันถูกโห่ตะโกน
[02:15.64] “อะไรที่มันดี” ก็ปล่อยไว้ให้มันยังคง “ดี”
[02:17.89] “ไม่ต้องการจะตาย ก็ถูกแล้ว ใช้ชีวิตที่มี”
[02:20.39] มันก็ไม่เป็นไรถึงเรากลายมาเป็นเช่นนี้
[02:22.39] ก็แค่หัวเราะไปคนเดียวตลอดกาล
[02:24.64] ถูกเกลียดชังด้วยชีวิตของตัวเองก็พอแล้ว
[02:27.14] ไม่รู้เลยถึงความหมายแท้จริงของความสุข
[02:29.39] ต่างเกลียดชังชีวิตที่เหมือนว่าใครกำหนดมา
[02:31.89] และฉันรวมถึงเธอถูกสาปไว้ง่ายดาย
[02:34.14] ถูกเกลียดชังด้วยชีวิตของตัวเองก็พอแล้ว
[02:36.64] “ลาก่อนนะ” ที่พูดออกมาโดยไม่ได้คิดอะไร
[02:38.89] ไม่เคยรู้ว่าการจากลามันเป็นอย่างไร
[02:41.39] คือพวกเรากำลังโดนเกลียดชังโดยชีวิตเราอยู่
[02:53.39] ความสุขใจ การจากลา หรือ ความรัก สายสัมพันธ์
[02:58.14] เหล่านั้นฉันเคยคิดและเคยวาดฝันเอาไว้
[03:00.89] เป็นของที่จะหาซื้อมาได้ด้วยเงิน
[03:03.39] ในความจริงพรุ่งนี้ฉันอาจแค่ต้องตายไป
[03:06.14] จะอะไรก็ล้วนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรอวันตาย
[03:08.14] ทั้งอรุณ ทั้งสายันห์ วันผลิใบ หรือร่วงโรย
[03:10.64] ต่างล้วนคือช่วงเวลาที่ต้องมีใครสักคนต้องไป
[03:13.14] อนาคต ความฝันเรา ฉันต้องการไปทำไม
[03:15.39] แค่ขอเธอมีชีวิตเรื่อยไป ฉันต้องการเพียงเท่านี้
[03:17.89] นั่นล่ะ บทเพลงนี้ เล่าเรื่องราวออกมาจากใจแล้ว
[03:22.14] โดนชีวิตชิงชังมันก็พอแล้ว
[03:24.64] สักวันพวกเราก็ต้องตาย
[03:27.14] มันก็ทั้งเธอและก็ตัวฉัน
[03:29.39] เราก็ต่างไม่มีทางจะยื้อให้ตัวเองได้อยู่
[03:31.89] แต่ถึงเป็นอย่างนั้นยังพยายามจะมีชีวิต
[03:34.39] แบกรับเอาชีวิตนี้มันไว้ด้วยตัวเอง
[03:36.64] จะฆ่ามัน จะไม่ยอม หัวเราะมัน ต้องไม่ตาย
[03:39.14] จะไม่ตาย ไม่ตาย ไม่ตาย ไม่ตาย จะไม่ยอม
